Μάριος Ταβλαρίδης

Σας παρουσιάζω ένα κείμενο που είχα γράψει στις 09 Δεκεμβρίου 2012 για την Free press εφημερίδα της Θεσσαλονίκης "Μελάνι στην Είδηση" από εκδόσεις της κ. Μαρία Θανοπούλου. Το κείμενο μετά από 7 χρόνια παραμένει διαχρονικό, αυτό δεν το κρίνω εγώ αλλά αυτά που αντικρίζουμε όλοι μας στα μεγάλα αστικά κέντρα. Οι φτωχοί των  Χριστουγέννων     Ήρθε ο Δεκέμβριος, ένας μήνας όλο χαρές, συγκίνηση, οικογενειακό κλίμα για όλους μας. Όχι και για όλους μας.. έρχονται Χριστούγεννα!!  Κάποιοι παραμένουν εκτός οικογένειας, χωρίς σπίτι για να στεγάσουν την ταπεινή χαρά και θαλπωρή τους. Είναι για όλους μας γνωστοί  οι φτωχοί των Χριστουγέννων. Τώρα θα μου πείτε στα τωρινά μας χρόνια, με την επίκαιρη οικονομική κρίση όλοι μας είμαστε φτωχοί. Θα σας αναφέρω ένα πραγματικό γεγονός που μου συνέβη, κάποιο από τα περασμένα Χριστούγεννα που δεν θυμάμαι έτος να σας πω. Ήταν βράδυ, στην Θεσσαλονίκη, τα φώτα να λάμπουν παντού. Ένας φίλος μου που ήμασταν παρέα, μου είπε:  «...

Τα κάλαντα είναι ένα έθιμο, που διατηρείται ακόμα και εν έτη 2019 και εύχομαι μέσα από την καρδιά μου να μην σβήσει ποτέ! Τα παιδιά στις 31 Δεκεμβρίου κάθε ημερολογιακού χρόνου, βγαίνουν στους δρόμους, κρατώντας στα χέρια το τρίγωνο, γυρνούν από σπίτι σε σπίτι, λέγοντας την έκφραση "Να τα πούμε;"  επίσης, στα χρόνια που ζούμε έχουμε δει και πιο εξελιγμένα παιδιά από πλευράς μουσικής. Λέγονται κάλαντα παίζοντας τρομπέτα, ακορντεόν, κιθάρα, ακόμα και βιολί ή μπουζούκι. Τα κάλαντα είναι βεβαίως εξελιγμένα καθώς τώρα τα παιδιά αμείβονται με χρήματα, ενώ στα πιο παλιά χρόνια, τα παιδιά αμείβονταν με, φρούτα, ξηρούς καρπούς, αυγά, διάφορα σπιτικά γλυκίσματα. Ενώ στα παλαιότερα χρόνια σε κάποια χωριά ανα την Ελλάδα, τα κάλαντα ψάλλονταν στις απογευματινές ώρες. Κάλαντα ψάλλονται, την Παραμονή Χριστουγέννων, Παραμονή Πρωτοχρονιάς και την Παραμονή των Φώτων. Με τα πιο δημοφιλή αυτά των Χριστουγέννων. Να τονίσω πως η λέξη κάλαντα, προέρχεται από την λατινική λέξη "Calenda...